سخنی با شما

اگه گفتید این پست راجع به چیه؟ آها اشتباه حدس زدید. چی؟ دستور پخت اشکنه؟ نه. این پست راجع به شما و متعلق به شماست. شما خوانندگان عزیز و مهربانم که به من لطف دارید و بزرگوارانه و با حوصله اینجا رو می خونید و نظرات با ارزشتون رو بهم میگید. اول از همه که دم همتون گرم و من چاکر همتون هستم. 
اینجا ما همه جورش رو داریم. هرچند جزو بلاگهای خیلی پربیننده نیست (که از این بابت خوشحالم) چون از اون بلاگها زیاد خوشم نمیاد. طرف یا وقت نمیکنه جواب خواننده هاش رو بده یا زورش میاد. بعضی هاشون که خیلی باحال هستن. طرف میگه "امروز سرم درد میکنه" و یهو میبینی دویست نفر لبیک گو ریختن که وای الهی قربونت برم! چرا؟ ... 
اینجا همه جوره خواننده داشتم. از نوجوون 17 ساله تا آدمای جاافتاده که بعضی هاشون با حضورشون باعث افتخار بنده میشن هرچند اخیرا کمرنگ شدن.
باور نمی کنید اگه بتونید مدیریت نظرات رو بخونید میبینید گاهی معادل کامنتهای عمومی کامنت خصوصی هست. چقدر مهرآمیز. کامنتهایی که سرشار از حس اعتماد و اطمینان. انگار نویسنده اش میدونسته که حرفی که میزنه پیش یه دوست ناشناس محفوظه. چقدر درددل هایی که نبوده. حس برقراری ارتباط با بعضی پستها. پستهایی که شاید رویاها، دردها، اندیشه ها، هوس ها و اشتیاق خیلی ها بوده ولی نتونستن به زبون یا قلم بیارن ولی اینجا پیداش کردن.
نمیدونید چقدر سرشار از حس بودن میشم وقتی اونها رو میخونم. وقتی فکر میکنم چقدر یه نفر باید موضوعی براش مهم باشه تا به خودش زحمت بده و شش خط کامنت بنویسه. احتمالا شماهایی که این پست رو می خونین بعضی هاتون جزء اون دوستان هستید. اینو میگم که بدونید چقدر سرشار از حس قدردانی هستم نسبت به اعتماد و لطف بی اندازه تون. شما هایی که از شمال بارانی و ابری می آیید یا از جنوب گرم و تفدیده. از سرزمین های سردسیر و دوردست دنیا تا همین وطن عزیز. دست همتون رو به گرمی میفشارم.
و اما شما! روی صحبتم با شماست شما خواننده خاموش عزیز که هیچ اثری جز آی پی کامپیوترت بجای نمیذاری و بی سروصدا و چراغ خاموش حرکت میکنیمنتظر. هیچوقت دلیل این کارت رو نفهمیدم. اگه روزی اینجا رو خوندی و احساس کردی شایسته و سزاوار چند دقیقه از وقتت بود، انصاف نیست که اثری از خودت بجای نذاری. اگه گلی چیدی بگو که خوشبو بود یا نه و اگر تیغی به انگشتت نشست بگو که نپسندیدی. این شرط انصاف نیست دوست عزیز.
و همینطور شما دوستان قدیمی و صمیمی خودم که از قضا همتون هم انسانهای به حق فرهیخته ای هستید و به داشتن شما همراهان که نزدیک به پانزده سال از دوستیمون میگذره افتخار میکنم. ولی هیچوقت معنی حضور سالی یکبار تون رو نفهمیدم. و متوجه نشدم چرا به این دوست کم سوادترتون اینقدر دیر به دیر سر میزنید یا اینقدر در بیان نظراتتون خوددار هستید. هرچند باز هم برام عزیز هستید. 
دلم برای کامنتها و حضور خیلیها تنگ میشه. کسایی که بلاگهایی داشتن و بعدها بستن یا در گذشته مرتب مهمونم بودن ولی دیگه مدتهاست نمیان. یادم میاد روزهای شاد و سرزنده ای که داشتن. روزهایی که افسرده شدن و دلگیر و گذاشتن رفتن. و آخرین ارتباط مجازی ما هم گسسته شد. برای همتون آرزوی سلامتی و موفقیت میکنم. 
فرصتها و روزها پرشتاب میگذرن و میرسه اون روزی که این کوچه بی انتها هم به انتهای خودش میرسه و میگید کاش پیش از اینها بهش سر میزدیم. با آرزوی بهترین ها برای همه شما که هرکدومتون به تنهایی جزئی از فرهنگ فضای مجازی این مرز و بوم هستید. 
/ 31 نظر / 38 بازدید
نمایش نظرات قبلی
نیلو

دردت به جونم کوچه جان این کد امنیتی رو بردار بخدا کچلمون کرد ای بابا فردا پس فردا شوهرماومد یقه تو گرفت گفت چرا زنمو کچل کردی کی جواب میده هان هان هان[منتظر]

آماندا

سلام.. حالا این حرفا از سر دلتنگی بود یا سرحال بودی؟..

جرم شنس الناز

جواد به جون خودم میخواستم امروز بیام بگم در مقابل اون حلوای انبه ت یه غذا دستور نوشتم کرک و پر ریزون و کلن شاخت روشکستم که دیدم خودت مث بچه ی آدم اومدی و کرک و پرت ریخت (خاک عالم داری ادبیات رو؟) روز به روز بی ادب تر[نیشخند]

مصطفی

سلام جواد عزیز

ژاله

سلام جواد آقای گل: کوچه بی انتها همیشه بی انتها خواهد ماند چراکه دو طرف کوچه موازیند.امیدوارم همیشه شاد و سلامت باشی و خبر مدیکالت به زودی بیاد ما که از داشتن دوست باسوادی چون شما به خود می بالیم.

سپیده

خوبه که این دنیای مجازی پلی واسه دوستیهامون شده امیدوارم که قلمتون همیشه سبز و پابرجا باشه و دوستیتون مستدام...[گل]

مصی

سلام جواد کمرنگ دادش من می خواستم با اسم مهران برات کامنت بگذارم چقدر طرفدار داری ماشاللهههههه :)یه طوری نوشتی که انگار داری می گی به درود دوستان؟؟اما چواد جان افسردگی و اینها رو که بخشی از زندگی مون شده رو خوب آمدی

ویدا

کوچه جان تو هم با ما تو شکایت شرکت میکنی یا نه ؟

ویدا

قبلا منظورت کی هست ؟!!!!

اشرف

سلام جوادجان .خواستم بگم من هنوز هم دوست دارم با اشتیاق هرروز به اینجا سر بزنم .متاسفانه هنوز دسترسی به اینترنت ندارم. 20روزه برای تلفن ثبت نام کردم اما هنوز اداره فخیمه مخابرات تلفن خانه امون رو وصل نکرده. به زودی بازهم مهمان خانه ات می شوم. سربلند باشی دوست ندیده ام