مطالبی رو که می خوام در ادامه بگم رو اگه از اصل ماجراش هم بیخبر باشید احتمالا از مفهوم درونی اش مطلع هستید. هرچند تمایلی به نوشتن مطالب تلخ ندارم ولی گاهی هم لازمه تا کام آدم تلخ بشه.

احتمالا همه با افرادی برخورد داشتید که این حس رو در شما ایجاد کردن که فلانی امروز عصبیه، بی حوصله اس، شاکیه..... حالا آیا با جامعه ای برخورد داشتید که عصبی، بی اخلاق، بی ادب و کم حوصله باشه؟ مطمئنم که میدونید. متاسفانه موج بزرگ عصبیتی که جامعه رو فرا گرفته بود مثل یه سونامی ویرانگر همه جای شهرها رو فراگرفته و احدی از آسیبهای اون در امان نیست. سازمانها، مراکر آموزشی، خانواده ها.... هر جا رو که خوب نگاه میکنی آدمهای عصبی، بی حوصله و اخمویی رو میبینی که تند تند حرف میزنن، میدوند، مثل دیوانه ها رانندگی میکنن، فحاشی میکنن... گاهی وقتی دارم رانندگی میکنم میتونم این حس عصبیت رو با تمام سلولهای بدنم لمس کنم. بوق های ممتد، ویراژهای بی هدف. رانندگان وسایل نقلیه با کوچکترین اتفاقی آماده ان تا انتقام خون پدرشون رو از راننده دیگه بگیرن. شده با فحش خواهر مادر شده با مشت و لگد نشد هم که با چوب و چماق و کارد و چاقو.

اگه دقت کنید آمار قتلهای خانوادگی نظیر برادر کشی، پدرکشی ... چقدر رشد شرم آوری داشته. و این به معنی اینه که این موج خانواده ها رو هم بی نصیب نذاشته. آمار تصادفات و مرگ و میر ناشی از اون هم به همچنین. این همه عجله و شتاب برای چیه؟ برای کیه؟ مگه توی اون شمال وامونده چه خبره که هرسال یه لشگر آدم توی راهش کشته میشن.

بنده به شخصه یکی از علل این پدیده رو عبور جامعه از خطوط قرمز اخلاقی میدونم. جامعه ای که از خطوط قرمز اخلاقی گذشت دیگه برای هیچ چیزی ارزش قائل نیست. متاسفانه این پدیده هم به زعم من چیزی نیست که بشه با آموزش و یا گذشت زمان اصلاحش کرد. یعنی بچه از مادر ناقص به دنیا اومده.این خطوط ارتباط چندانی با ظواهر یا مؤلفه های شناخته شده ما نداره از نظر من. میشه توی یه شهر صدتا روسپی خونه داشت ولی با اخلاق بود. میشه صدتا میکده داشت ولی با اخلاق بود. شدیم کلکسیون کاملی از نقائص و زشتی های مدرنیته و توسعه اقتصادی در حالی که یکی از سنتی ترین، عقب مانده ترین سیستم های اقتصادی و اجتماعی رو داریم.

یه نمونه بارز براتون مثال میزنم و ادامه بحث رو رهامیکنم که خودتون فکر کنین و نظر بدید. هفته قبل بازی پرسپولیس و استیل آذین همه دیدیم سطح اخلاق و منش ورزشکاری چطور در سطح اول فوتبال کشور به نمایش دراومد. ولی جالبتر از همه عکس العمل فدراسیون فوتبال بود. چندصد میلیون جریمه و خلاص. طی شش ماه گذشته نزدیک به پانصدمیلیون تومان جریمه از باشگاهها و فوتبالیستها توسط کمیته انظباطی فوتبال دریافت شده. ولی چقدر سطح فرهنگ و شعور فوتبال طی این شش ماه بالا رفته. ظاهرا تنها چیزی که این وسط مهمه بازار داغ کاسبی فدراسیون از این راهه. همه در یک مسابقه سرعت بیرحمانه و احمقانه برای کسب پول، زودتر رسیدن، قهرمان شدن، اول شدن، جمع کردن... که چی بشه؟ ها. که چی بشه.

*از نام فیلم زنان در آستانه فروپاشی عصبی ساخته پدرو آلمودوار.