صبح وقتی از رادیو خبر آمار رو شنیدم شوکه شدم، به چیزی که میشنیدم نمی تونستم اعتماد کنم. یعنی چی! مگه ممکنه. من تمام کسائیکه میشناختم بهش رای دادن، نوددرصد کسائیکه دیدم. البته تو کشور ما همه چی ممکنه. یاد اون چندواحد آماری افتادم که تو دانشگاه با نمره خوب پاس کردم، اصلا از هرچی آمار و نمودار میله ای بدم می آد...

صدای قهقهه مستانه همکارم که از شادی بال درآورده از اون اتاق میاد، بنده خدا خیال فکر میکنه خیلی خوشبخته! خوب ایرادی هم نداره.من هم به قول سعدی:

بنشینم و صبر پیش گیرم        دنباله کار خویش گیرم